.

Birbirine yaklaşan iki ada
ve boğdukları deniz için,
üç kez bravo
giriş, gelişme, sonuç…

her şey kendi kalbine ilerler.

saksıdan yolunduğunda çiçek olmak kaybolmaz

bunu sana neden anlattım şimdi,

ben de bilmiyorum.

ömrünün buralarını iyi hatırlamak istiyorsan şimdi unut

teninde portakal kabukları yak, içine yayılsın

bastır bu kokuyu ve tümünü sevmek için şimdi bırak

sinekliğe çarpıyor sinek, girmiyor içeri, ama kuşlar da

buna kendini korumak diyorlar, buraya bir ağaç çiz hemen

artık kalkabiliriz.

patlıcan közlemekten ve yoğurt mayalamaktan geliyor olabilirdim

tozları almamaktan ya da kavanozu uzatmaktan sana, açılmayan

kırlent nedir bilmem ama onu yapmaktan filan ve daha nice evcil şeylerden

söz etmeye vakit kalmadı, vahşi hayvanlarını beslemekten kalbimizin

meyvelerin mevsimini karıştırıyorum, neden böyle bu çağ

buraya bir takvim yaprağı çiz hemen

artık koparabiliriz.

yıllarca eğitimini aldım annemden, ok fırlatmanın

bacaklarını kapatarak oturmanın tarihini anlatabilirim

çiçek açmazlığı, maya tutmazlığı

ilk çeyizinin özenle yazılmış bir yemek tarifi defteri oluşunu

herkesten özenle saklamak gerektiği sırrını sana açabilirim.

buraya bir davetiye çiz hemen, mutluyuz

artık evlenmiyoruz.

akşam olduğunda, güneşliği çekiyoruz, bu çok tuhaf tekrarlayalım

akşam olduğunda güneşliği çekiyoruz, kornişin sonunda

benim şiir yazdığım bir kâğıt duruyor, stop!

neremizden yaralıysak, oramızla tutunuyoruz ya hayata

birbirimize ellerimizi uzattığımızda ismimizi söylemenin anlamsızlığı

bunu buradan anlıyorum en çok.

buraya bir kalp çiz hemen, çok mühim

artık alışık değilim.

içimde kıpırdayan şeyin kıyısında otursaydın

tüm bunları anlayabilirdin

artık Oralı değilim.

aklımda  bir tek bu kaldı:
Ne kadar hızlı geçiyoruz üzerinden her şeyin
ne kadar yavaş geçiyorlar içimizden.

 

 

, 23 Ağustos
Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi