.

– Bizim teknik serviste Berç diye bir çocuk var ya…

– Evet.

– Ermeni mi o? (burası belirgin şekilde alçak sesle söyleniyor, “kanser mi o” der gibi)

– Evet.

– Ama çok iyi çocuk.

Kulağıma çalınan bir konuşmaydı, beş sene kadar önceydi sanırım. O “ama” neyin “ama“sı diye sormak aklımdan geçti, ama bir şey demedim. Bir şey deseydim, tahminen neden bahsettiğim anlaşılmayacaktı. Bu söz, neyi ima ettiği fark edilmeden söylenmişti, araya bir “ama” konduğu bile fark edilmemişti büyük ihtimal. Berç’ten özel bir iyilik gördüğümüz de yoktu doğrusu. Bir iş ortamında olunması gerektiği kadar kibardı ve normal şekilde işini yapıyordu. Kendimizi bildik bileli maruz kaldığımız yalan ve nefret bombardımanı, karşımıza çıkan yirmi yaşlarında bir Ermeni gencin, herkes gibi bir insan olduğuna şaşırmamıza neden oluyor demek ki. Asıl bu ülkede, bu eğitim sisteminden, bu nefret yüklemesinden geçip, bu televizyonları izleyip, bu gazeteleri okuyup, hâlâ dürüst ve ahlaklı olmayı başaran insanlar olmasına şaşmalıyız belki de.

Ama onları da öldürüyorlar, değil mi?

4 yıl oldu…

, 19 Ocak
Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi