.

Kıymeti bilinmemiş, 2007 Versus basımı ‘Ölü Avrupa’dan bir pasaj. Çok güzel romandır; ben çevirdim, oradan biliyorum.

*****

—İbrahim, Musa’dan önceydi. Nuh’tan sonra. Isaac, senin adın, Tanrı’nın İbrahim’den kurban etmesini istediği oğlunun adı. İbrahim, Tanrı’nın emrini yerine getirmeye hazırdı. Öbür oğlu da İsmail’di; odalığı Hacer’den yaptığı babasız oğlan. Araplar, İsmail’in soyundan geldiklerini iddia eder.

—Aman ne mükemmel. Kölelik ve kan davaları. Ve senin dinin bu, öyle mi? İstemem, kalsın.

—Tarih bu güzelim; siyaset bu. Kan ve kulluk.

—Yani diyorsun ki Tanrı’ya inanacaksan köktenciliğe de inanmalısın, öyle mi? Nuh ve tufana, Sodom ve Gomore’ye mi inanıyorsun? Diriliş’e mi? Muhammed’in Tanrı kelâmını aldığına mı? Bu mudur dediğin?

—Aynen.

—Ve Âdem’le Havva’ya?

—Evet. Âdem ve Havva ve Habil ve Kâbil’e. Ve Lilith’e.

—Kime?

—Âdem’in ilk karısı.

—Ne? İncil’de yok bu.

—Apokrifa. Lilith’i severim. Tanrı’ya orta parmak çekmiş.

—Kim yahu Lilith?

—Önce Söz vardı. Ve Söz, Bilgelik’ti. Sonra Tanrı vardı. Yehova. Ve O, yeri ve göğü ve yerde yaşayan ve yürüyen ve duran her şeyi yarattı. Kendi suretinden Âdem’i yaratıp Cennet’e koydu. Sonra, Âdem’in yaşı geldi, eş istedi. Böylece Tanrı, tüm dişi hayvanları Âdem’in önünde sıraya dizdi ve Âdem hepsiyle yattı ama hiçbiri onu tatmin edemedi.

—Kıçından uyduruyorsun.

—Uydurmuyorum. Her neyse, bu, hikâyesinin bir versiyonu. Devam edeyim mi?

—Et.

—O zaman Tanrı, Âdem’i yarattığı gibi, topraktan Lilith’i yarattı ve onu Bilgelik’in suretinde yarattı. Sophia. Bu kelimeyi biliyor olmalısın. Yunanca.

—Dur bakalım. Sophia da bir başka tanrı mı yani?

—Evet.

—Ama Tanrı tek değil mi?

—Musa, Yahudilere, sadece tek bir tanrıya tapabileceklerini söyledi. Ama ondan önce bir sürü tanrıları vardı.

—Yani Âdem’le Lilith birleşti.

—Evet. Ve Çocukları oldu; onlar, bugün Dünya’da dolanan iblisler işte. Ama Âdem, Lilith’i kesmedi ve Lilith, Âdem’i terk etti. Onunla eşit olmak istedi. Kızıl Deniz’e kaçtı ve orada daha fazla iblis doğurdu.

—Haydi be. Ne oldu peki ona?

—Hâlâ Dünya’da. Kovuluş’tan çok önce Cennet’i terk etti ve Yasak Ağaç’ın Meyvesinden yemediği için ölümsüz. Zamanın sonuna dek yaşayacak ve Tanrı, sünnetsiz çocukların kanını yemesine izin veriyor. İşte bizim ilk annemiz bu. Kan; ondan kaçamazsın. Tüm dinler bilir bunu.

—Ama bunlar peri masalları.

—Veya gerçek. İnanca bağlı.

—Ama bunların kendi yer ve zamanlarında kaldığını kabul edersin herhalde. Tanrı’ya veya İsa’ya tüm bu binlerce yıl öncesinden gelme boş inançları kabullenmeden inanabilirsin.

—Sözcüklerin anlamlarını tartışabilir ve kabullenmeyebilirsin ama hayır, iman dediğin şey sanki bir inançlar dükkânıymış gibi durup işine gelen ahlâki ölçütü seçemezsin. Ben köktendincilerden yanayım. Seçimini yaparsın. Seçimini yaparsın. Ya inanansın, ya değilsin. Tanrı, anlamını ve karakterini Tevrat’ta, İncil’de ve Kur’an’da açık açık belirtiyor. O, sevgi Tanrısı değil; adalet Tanrısı.

—Yani benim için Tanrı’ya inanmak demek, seni sevmemin, seninle sevişmemin günah olduğuna ve sonsuza dek Cehennem’de yanmaya mahkûm olduğuma inanmam demek, öyle mi?

—Evet. Tanrı’dan bağışlanmayı dileyebilirsin ama benle kalıyorsan lanetlendin demektir.

—Peki, sen bu Tanrı’ya inanıyor musun?

—Bilmiyorum. Ama sana şunu söyleyeyim, aşkım, eğer Tanrı tekse ben seni seçiyorum. Seni, Tanrı’ya yeğ tutuyorum. Seçimim bu ve bununla yaşayacağım. Ben aşkı bilen Lilith’i ve iblisleri ve Lucifer’i seçiyorum. Sana yemin ederim Isaac, eğer Tanrı, İncil’deki adil dallamaysa, Cehennem’i O’na yeğ tutuyorum. Siktirsin. Ben, senle olmayı seçiyorum. Cehennem’i seçiyorum.

Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi