bazan tanrı çocuk felcidir,

gelir ve görürsün.

bazan londra’da paslıyağmur

ve, yanlış düşen bir telefon numarası

-kapatmasını istemediğin.

bazan güneşin beraber yürüdüğü bir kadın,

-saçları sapsarı başak

ve yanmaktadır dudakları

arzunun gölgesi düşmüştür kavislerine baldırlarının.

ve işte bilirsin:

klozetin başına çökmüş, kusmaktasındır,

oradadır tanrı

bazan…

ağzındaki kalıntıları temizlerken lavaboda

sana bakmaktadır..

bazan: otobüste,

küçük Fransız şapkası, ve gamzeleriyle

kısacık gülümser sana

ve önüne eğer bakışlarını.

güneş, ölü etlere vuruyordur

ve tanrı oradadır.

viyolonsel tellerine gerilmiştir

muazzam sesler çıkaran.

ve bir fil katilinin rüyasıdır.

ıskartaya çıkartılmış belediye otobüslerinin

garajına düşmüştür yanlışlıkla yolun,

ve tarifsiz bir hüzne basarsın

ayaklarına bakarsın –sanki çamurmuşçasına

oradadır işte:

pas içinde, 1900eski bir Macar yapımı otobüsün

siyah direksiyonunda

gözleri tıpkı miles davis.

bazen gri-gümüş bir yağmurdamlasıdır

ve az sonra düşecektir,

beresinin boşluklarından salınmış

alev alev saçlarına

ve göğe bakmak isteyeceğin andır da o işte.

çoktan bırakıp gitmiştir seni kadın,

bir bira açıp oturmuşsundur mal gibi -kanepende

ve az önce oturduğu yere bakarsın

o, sıcak, ve hala tam olarak düzleşmemiş boşluğa

işte oradadır tanrı.

soğuk bir deniz üzerinde ağır ağır ilerlerken

sayfalarının arasına sıkışır göz gezdirdiğin kitabın.

karşındaki kel adamla gözgöze geldiğinde,

içten ve sıcak –ama kısa

gülümsersiniz ikinizde.

aklına nick cave geliverir

eşek meleği görmüştür.

ve polis kimliğini sorar birden bire

gözlerinin içine bakarsın bomboştur

ve siktir, işte oradadır tanrı.

cam buhu tutmuşken

göremediğin dışarısıdır o.

bazı insanların tırmanmak için yukarı,

ihtiyacı vardır bazı insanların sırtına-

gülümser ve izin verirsin buna,

“selam sana tanrı.”

işte, kedin üzerinde uyurken

ve ödenmemiş 12 faturanla sürüp giderken yaşam

gülümsediğinde şafağa,

ve yağan yağmura kaldırdığında başını:

“hey ahbap,” der: “selam”..