Yazarın arşivi
halkla doğrudan iletişime geçmek güzel şey hakkatten…
önceki iki 1 mayıs’ta gözümde yaş, genzimde ataşla müşahade etmiş idim…
sonuncusu hiç heyecanlı değildi, ne o öyle, sen sivil ben sivil, soğudum…
“ataş” derken taş geldi aklıma, kelimelerin hikmeti işte…
taş atan çocuklar birbirine çok benziyo nedense…
amed ve gazze’den iki fotoyu gugıldan buluverip örneklemek mümkün, ama işte lüzumu yok…
hoşt amerika puşt amerika diye bi şarkı vardı…
burs alan çocuklara kılım…
sınıfımı biliyom şükür, zengin düşmanıyım…
bu hususta vahim kindarım…
beyazları hiç sevmiyom ulan.
(umut sarıkaya-uykusuz…)
Faşizmi çocuklar da anlayabilir
Dayak yemektir serseri bir babadan
Karanlık odaya kapatılmaktır
Hakkını istemekte direttiğin zaman
Üvey ana, yarı güleç öksüze
Sabunlu eliyle tokadı yapıştırır
Henüz yaslıdır çocuk henüz dayanıksızdır
Yıldırmaktır amaç esir etmektir
Çocuk faşizmi yanağında tanır
Onlar niçin böyle çirkin olurlar
Bir tek güzel faşist yaşamamıştır
Anlamlı sorulardır bunlar çocuklar size
Okullar bu dersi öğretmiyorlar
Nerde bir kuvvet birikmişse haksız
Nerde bir zartzurt ya da cartcurt
Nerde elimizden kapılmışsa ekmek
Sınıfta, sokakta, evde, çarşıda
İşte çocuklar faşizm ordadır
Hepimiz elele tutuşmalıyız
Korkmadan yürümek için gecenin ötesine
Güneş nasıl olsa doğacaktır
Horozlar ötmeye başlar başlamaz
ERGİN GÜNÇE
