“Stand up komedyen ve aynı zamanda kiralık katil olan Harold yıllardır başarıyla sürdürdüğü iki meslek arasında bir karar vermek zorundadır. Hangisini seçecektir? Parası daha iyi olan stand-up komedyenliği mi? Yoksa vazgeçilmez tutkusu olan adam öldürmeyi mi?”

Ülkemizde “İyi Birisi” adıyla yayınlanan filmin çekim öyküsü hayli ilginç. İtalyan asıllı Yönetmen Jerico Garbacchio film için düşündüğü ünlü oyuncu James Gross ile anlaşamayınca aynı isimli başka bir oyuncu bulup filmde onu oynattı. Film boyunca yüzü gözükmeyen oyuncunun yüzünün yerine eklenen Smiley nedeniyle izleyiciler film gösterime girdiğinde oynayan oyuncuyu gerçek James Gross zannettiler. Filmin satış başarısı üzerine bunun kendi şöhretinden kaynaklandığını ileri süren James Gross film şirketine açtığı davayı kaybetti. Bu olay da filmin daha çok merak edilmesine sebep oldu. Skandalı eleştirmenler ünlü yönetmenin fırsatçı dehasının başka bir örneği olarak nitelendirdiler.

Senarist kardeşler Larry ve Harry Klaustrphobosky, Harold karakterinin tasarım sürecinde mayfayla yakın ilişkisi olduğu bilinen 60`lı yılların en ünlü stand-up komedyeni Harrison Abruzzino’dan esinlenmiş. Filmde sürekli olarak Harold`a ne kadar komik bir suratının olduğunun söylenmesi karakterin içinde bulunduğu ruhsal durumu tahmin etmemizi sağlıyor. Kimse tarafından ciddiye alınmayan Harold filmde psikiyatristine: “Sadece ölürken bana gülmüyorlardı.” sözüyle açıkladığı ruhsal çöküntüyü ancak insanları öldürerek dengeliyor. Keyifle yaptığı bu işten para da kazanılacağını keşfetmesiyle beraber profesyonel olarak işe başlıyor. Bir yandan stand-up şovlar bir yandan mafya cinayetleri derken tanıştığı güzel bayan Helen (Gabriel Stuart) ona bu iş ile kendi arasında bir karar vermesini gerektiğini söylüyor. Harold elindeki son işi tamamladıktan sonra bırakacağına söz veriyor. Prensip sahibi bir katil olan Harold`ın son işinin Helen olması ise oldukça dramatik. Sonunda öldürmek zorunda kaldığı Helen`in yüzündeki gülümsemenin olduğu sahne ise filmin en çarpıcı sahnesi bana kalırsa.