.

KAN DÖKMEYE ÇAĞRI
Senin kan dökme tutkun canımıza can katan
tabancaya taptıran secdettiren baruta
bu ağırdan alışın kaatile gül derdiren
meleğe taş çıkartan haruta ve maruta

sana bir lakap taktım narlardan daha ekşi
daha gürlek ve torlak katmerli küfürlerden
ağlak gözünden aksın yaşların dördü beşi
yağmur güya sıvışmış alaman tentelerden

ne yaran kapanası ne öykün kanasıdır
ben olmasam kim açsın o telli duvağını
sen hiç türk olmadın ki bu ne yaygarasıdır
o sırrı sen aşırdın kolla solun sağını

tene gün değmeden bilemezsin kırba ne
bu kartadak ısrılan al şeyin kurtlusunu
arkasından bel bel baktığın gölgesine
bir görksüz cenazeydi bırak şusu busunu

içimizde bir ses var küseğen bir ses sesi
bir çocukken kalleş bir pusuda sus olmuş
kulağında cıyak bir kapı menteşesi
bir kapı menteşesi gürültülerden oluşmuş

tırlatmış herhal şair ölümü şey zannediyor
bize arka çıksa ne güle köstek olsa ne
tut sen çiçek gibi kızı orasından cart ayır
ölüm yaramadı sana bir de aç karna dene

çekeceksek çekelim serbest şiirin ipini
tiyatronun balenin şeytan görsün yüzünü
yare soyut yaklaşan o ressamın tipini
çıktık erik dalına da nerde bunun üzümü

Kaçarı yok avımsın öyle ordan kaş göz et
Bıçak üşür üstüme o kuşu yerle bir et
Varlığım varlığına tuz olsun biber olsun
Bir seni çeker canım gerisini siktiret

Neye değse fos çıkmış yerinde bir yılan leş
Yükte yeğin olanlar geçti yanından vahla
Şeytan tüylü redingot papaz kılıklı gebeş
Artık devam edemez insansı bu günahla

Batıya ordu sürdük hehey ne şahane gün
Elimizdeki yayla neye değsek öldürdük
O toynağı rengarenk o anlı şanlı düğün
Ertesi pek yaslıydık ah ellemeyin güzdük

Bir taşı düşünürdüm bir hal gelip çıldıran
Bir kızı da yazlayın yüzü koyun uyurdu
Bir yüze aittin sen kargılar barındıran
Sonra da üşüdüğünü dev bir melek duyurdu

Şimdi orda her şey kor her şey biraz ateşin
Tutkal gibi bir şey var ölümle aramızda
Ölümle aramızda bir görgüsüz bir haşin
Yaşamak diye bir suç hiçlik olan sonunda

ey daha yaz gelmeden bizi neden terk ettin
neden gömdündü bizi öyle nefes nefese
anadan doğma üryan nedir senin hikmetin
nedir bu güttüğün kin uluorta herkese

bir sen kaldın bıkmayan böyle kan şorlatmaktan
ah leylaklar ağlardı bahçe görünce seni
ey yoku da yaratan o biçimsiz hiç yoktan
kan yalaşmış varlıktan ver kıssadan hissemi

bizde adet böyledir çığlıklı bu çarşıda
günlerimiz teleftir gözümüz kan çanağı
işimize gelmezse sallarız hem arşı da
yırtarız bir çırpıda mis kokan bir yanağı

tav olduğum doğrudur saf gümüşten bir tene”y
bakışları pek yırtı pek arsız ayartıcı
ey gönül bileyleyen burnu aşka sürtene’y
damara diş geçiren ölüm biricik harcı

, 16 Mart
Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi