.

Bir şiir yazayım diye uğraşırken, notlarım arasında aşağıdaki metni buldum. Ahım şahım bir şiir değil. Kim bilir ne zaman karalamışım. Muhtemelen, Cem Karaca ölmeden [8 Şubat 2004], hatta Mahzuni Şerif [öl.: 17 Mayıs 2002] henüz sağken. Şiiri buraya, belki eş dost arasında sürdürdüğümüz şu sohbete küçük bir tat katar diye kaydediyorum…

Malatyalı Fahri’miz türkülere vitamin
Neşet Ertaş bozkıra karizmayı getirdi.
Benden duymuş olmayın, Bab Dilın Kağızmanlı
Kars’ta bir at düşünün, yola hazır, eyerli.

Orhan Gencebay’ın ah sazında yok izmihlal
Özay Gönlüm gıdıklar, bütün Anadolu’yu
fakat en acayibi merhum Kaygusuz Abdal
Kars’taki at uçuyor, sırtında Körün Oğlu.

Tom Veyts ile Mahzuni arasında ne fark var?
Kasketinin altında, İstanbul’dan telefon
bekliyor ikisi de çok sigara içiyor?
Cem Karaca ‘da ekstra geniştir repertuar.

Dadaloğlu has ozan, hem de süper militan,
Lenard Kohen gün boyu manastır süpürüyor
Kars’taki at Yunus’un olsa binse de gelse
dört dörtlük şiiriyle kalbimizi yamasa.

“Mavilim kal gidelim, feneri yak gidelim!”
Mavilim türkülerin çoğu neden anonim?
Kars’a değil ta Mars’a bile gitsek ikimiz
Atımızdan bir türkü yakmadan inmeyelim.

, 9 Şubat
Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi