.

Gezi
Bir Türk enteline ve/veya bir Kürt milliyetçisine bir Türk milliyetçisinden bahsetseniz sizi hiç dinlemeden, midesi bulanmışçasına yüzünü buruştururdu hemen. Bir laikte aynı yüz halini ona bir türbanlıdan bahsederken görürdünüz. Bir türbanlıya bir dinsizden bahsetseniz aynı durum bir kez daha gerçekleşirdi. Bir Türk milliyetçisine bir Kürt’ten bahsetseniz gene aynı memnuniyetsiz hal gelip otururdu yüz ifadesine. Bünyelerinde bulunan histeri miktarları açısından birbirinden hiçbir farkları olmayan, birbirini hiç dinlemeden birbirinden tiksinmeye programlanmış insanlarla dolu bir yerdi burası. Gezi ile değişti ilk kez, reddedildi bu histerik miras ve bir nebze yumuşadı yüzler. Birbirleriyle kaza ile bile biraraya gelmez denilen insanları biraraya getiren Gezi kuşağı, ilk liderini Kürt hareketinin içinden çıkarmış görünüyor. Demirtaş’tan sonra lider çıtasının diğer siyasi yapılanmalarda da Gezi düzeyine doğru yaklaşacağını söylemek kehanet sayılmaz. Her ne kadar ‘yetmez, ama evetçi’ olarak nitelenen ve hemen hemen bütün siyasi tespitlerinde yanılmış olmalarına karşın hâlâ elinden kalemi, dilinden siyaseti düşürmemeye kararlı pişkin bir güruhun da desteğini almış olsa da Selahattin Demirtaş, Gezi kuşağının sandık başına gitmeye niyetli olan kısmının neredeyse tamamının oyunu alacak gibi görünüyor. Bu durumdan Abdullah Öcalan’ın da en az Tayyip Erdoğan kadar rahatsız olduğuna hiç kuşku yok.
O gece iktidar tarafından memleketin bütün elektrikleri kesilse de Gezi, onun için ölen gençlerin ve onların acılarını vakur bir şekilde taşımaya devam eden ailelerinin asla söndürülemeyecek ışığında Türkiye’yi ilk genel seçimine sokuyor.

, 3 Haziran
Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi