.

— Oğlum ne oluyor Allah aşkına?
— Ha, o şey anne… Şey var ya… Hikâye hani…
— Ne işin var o saatte balkonda senin? Uyumuyor musun yoksa yine?
— Hiç… Öylesine…
— Sigaraya mı başladın yoksa?
— Yok, ben şey için… Son bir dal…
— Nasıl oldu belin?
— Daha iyice: Yürüyebiliyorum bir iki gündür.
— Doktora gitmedin hâlâ, değil mi?
— Gideceğim canım. Alper’le konuştum, Cuma’ya gideceğim. Yarın bir işim var; onu halledeyim, gidiyorum Cuma’ya.
— Vay beni, vay beni! Yavrum niye uyumuyorsun sen?
— Uyuyorum ya, niye uyumayayım.
— Oğlum Cuma mı kaldı?
— Niye kalmasın ki?
— E, bugün Cuma zaten!
— Yapma ya! Zaten şeydeki kadın da garip davrandı telefonda dün, “Çarşamba arayın beni” deyince.
— Vah, vah! O balkonun kapısını da kilitle geceleri.
— Uyurken kilitliyorum işte.
— Bak, kendin görüyorsun; Çingeneler sabah erkenden başlıyor dolaşmaya.
— Ya, neyse. Bak şey diyeceğim: Bu mikrodalgaya yumurta konulmuyormuş ya.
— Vah, vah, vah! Batırdın değil mi ortalığı?
— Neyse… Kapatmam lazım şimdi. Allahaısmarladık.
— Dur, kapatma! Nezihe’nin oğlu evleniyor… Düğüne gelecek…

Punto:
14
16
20
24
Palet:
Yazı
Yazı
Yazı
Yazı
Sıfırla
.
Panel
Yukari Asagi